Bir Tutam Ayrılık
Dökülen gözyaşıydı yine
Nedeni hiç değişmemişti zaten
Hüzünlüydü
Ve bir tokat gibi sert çarptı yüreğime
Sadece ağladım inan
Kurumuş toprağa
Döküldü tuzlu gözyaşlarım sadece
Ağlamakmış sadece
Nedenini bilerek
Ardına düşmekmiş yalnızlığın
Dökülünce yapraklara
Solduranmış
AŞK...
Bilinmez dünyada yaşamakmış
Yarını düşünmeden
Biteceğini hiç düşünmeden
Yağmurla konuşmakmış
Sessizce, usulca
Ve tiryakisi olarak acının
Her çekişinde içine
Toprak gibi kavrulan
Bedeninin her hücresine hapsetmekmiş
KENDİNİ
Giderken günah kapısına
Melek saflığıyla
Ağlamakmış
Bitirendir ayrılık herşeyi
Sadakat beklerken yüreğine
Buruşturulmuş bir mektup gibi
FIRLATILMAKMIŞ....
Soluncaya dek dek bir gül gibi
Kokusunu kaybetmektir
Ve sonrada fırlatılıp atılmaktır
Bir kenara.
Yalnızlıktır anlayacağın
Sabaha dek resme bakmaktır
Her kalp atışında
Yanında olmaktır birşeylerin.
Duygunu akıtmaktır
Sonsuzluğa
Sonuna gelmektir
Bitmeyecek bir sonun .
Elveda demektir
Ağlamaktır
Giden sevgili ardından
Dökülen yalnızlıktır gözlerinden
Unutmaya çalışarak acı çekmektir
Unutamayacağını bilerek
Bitirendir herşeyi
Bakışlar...
Bir tutam yalnızlıktır
Sensizlik
Yalnızlığın adsız tarifidir
Her doğan günün
Yüreğime verdiği adsız acıdır
EMİNE